เหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์ของโหราศาสตร์

          เทเลส ( 624-544  ก่อนคริสตศตวรรษ) กล่าวว่าเขาได้คำนวณและใช้ความรู้ทางโหราศาสตร์ในฤดหนาว  ว่าจะมีการเกี่ยวผลมะกอกได้มากมายเขาได้ทำเงินได้จากการรับเช่าซื่อน้ำมันมะกอกในบริเวณนั้นในปีนั้น
          ฮิปโปคราติส  ( 460-377 )  บิดาของการแพทย์  ได้กล่าวว่า"หมอที่รู้เรื่องโหราศาสตร์ควรจะเป็นคนโง่มากกว่าจะเป็นหมอ "
          พลาโต  ( 427-347 )เป็นผู้ตรวจพบว่าเหตุการณ์ใหญ่ในโลกนี้จะเกี่ยวพันธ์กับการโคจรของดวงดาว
เบอรอสซอส  เป็นผู้ตั้งโรงเรียนสอนวิชาโหราศาสตร์ในเกาะโคส  ในราว 280 ปีก่อนคริสศตวรรษชาวเมืองเอเธนส์ได้ทำรูปปั้นของเขาที่มีลิ้นทำด้วยทองเพราะว่าคำทำนายของเขาพิสูจน์ว่าเป็นจริงเสมอ
          ปะโตเลมี  ( 90-160 )  นักภูมิศาสตร์ , นักดาราศาสตร์  และนักโหราศาสตรเขาได้เขียนตำราที่สำคัญสองเล่ม ซึ่งบางส่วนในตำรานั้นได้ใช้ในประเทศเยอรมันในสมัยปัจจุบันตำราเล่มแรกคือ
ALMAGEST  มี 13 เล่ม  กล่าวถึงโลกในระบบของเขาและเทคนิคของโหราศาสตร ์ ตำราเล่มที่สองคือ  THE TETRABIBLOS  มี 4 เล่ม  กล่าวถึงพื้นฐานต่างๆของโหราศาสตร์การศึกษา
โหราศาสตร์ใน ซีเรีย , บาบิโลน , กรีก , และอียิปได้แพร่หลายอย่างดียิ่ง
          วาร์โร  ( 116-27 ) นักประวัติศาสตร์ของโรมันผู้มีชื่อเสียงและเป็นผู้เขียนสารานุกรมวิทยาศาสตร์ในบทที่กล่าวถึงดาราศาสตรเขาได้ยกย่องโหราศาสตร์ไว้ด้วยและทำให้ได้บทสรุป์ เรื่องของดวงถ้ารู้เวลา เกิดของคน  ก็จะสามารถรู้ชะตากรรมของคนนั้นได้และ เรื่องนี้เองที่เราเอามาศึกษาในเรื่องการปรับเมอริเดี่ยน ผลจากการขยายดินแดนของพระเจ้า  คาร์ล มหาราชโหราศาสตร์เป็นที่รู้จักกันในเยอรมันนี  ลุควิก เดอ พิอุส  เป็นนักโหราศาสตร์ในเวลานั้นได้มีบันทึกไว้ว่าเหล่าเจ้าชายทุกพระองค์ต่างก็มีนักโหราศาสตร์ประจำตัว  ในยุค  SACHSENSPIEGELได้มีกฎหมายลงโทษ  นักมายากล  พ่อมด  แม่มด โดยลงโทษให้เผาทั้งเป็นจนตายแต่นักโหราศาสตร์ไม่ได้รวมกับพวกเหล่านั้นวิชาโหราศาสตร์ไม่ได้เป็นของต้องห้ามในศาสนจักรมาเลย  นอกจากบางครั้งช่วงสั้น ๆ ไม่มีบันทึกทางประวัติศาสตร์ที่เป็นปรปักษ์กับโหราศาสตร์แต่ก็กันอยู่ว่ามีโป๊ปหลายองค ์ที่เรียนโหราศาสตร ตามที่เรารู้มานักโหราศาสตร์ชาวเยอรมันคนแรกคือ  ALBERTUS MAGNUS ท่านเป็นคนโดมินิกันอยู่ในเมืองรับการเป็นบิชอพ  แห่ง  รีเซนเบิรก  จาก  โป๊ป  ท่านได้กล่าวไว้ว่า"อย่างที่ทำให้เกิด  ภาวะนิสัย  ความสามารถของธรรมชาตเหตุต่าง ๆต้องเกิดจากพลังจากสวรรค์           "นิโคลัส  โคเปอนิคัส ( 1473-1543 )  และนักดาราศาสตร์ชาวเดนมาร์ค ทีโค เบรฮ ์ ทั้งสองเป็นศาสตราจารย์อยู่ในเมืองโคเปนเฮเก้นและทั้งสองก็เป็นนักโหราศาสตร์ด้วยเคพเลอร์ ( 1571-1630 )  ผู้ปรับปรุงวิชาดาราศาสตร์ใหม่และตั้งกฎของดาวต่าง ๆก็เป็นนักโหราศาสตร์เช่นกันศาสตร์  เขาได้ผูกต่างถึง  800  ดวง  รวมทั้วดวงของนายพล  Wellensteinเขากล่าวว่าดาวพระเคราะห์ดวงเดียวไม่สามารถจะมีอิทธิพลได้พอแต่ถ้ามีดาวพระเคราะหตั้งแต่สองดวงขึ้นไปจะมีอิทธิพลพอเขาได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับโหราศาสตร์ไว้หลายเล่ม หนึ่งในหนังสือเหล่านี้ได้กล่าวถึงผู้ที่ไม่เชื่อในโหราศาสตร์หรือต่อต้านโหราศาสตร์  หนังสือเล่มนี้ได้ตีพิมพ์ในปี 1610ในเมืองแฟรงค์ เฟิรท
          ( พ.ศ.  2143 ) จูเสียส  พาพฟ์  เป็นครูสอนโหราศาสตร์ชั้นสูง คนสุดท้ายในเยอรมัน เขาสอนที่  REAL INSTITUTE.ใน  ERLANGEN  จนกระทั่งปี  1835 โหราศาสตร์ได้รับการกระตุ้นจากท่าน  ALFRED  WITTE  ( ยูเรเนี่ยน )ภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง  ดาวเข้ารูป  ( พระเคราะห์สนธิ )  และสิ่งต่าง ๆในระบบยูเรเนี่ยนที่ท่านได้ค้นคว้าได้เป็นสิ่งใหม่ของโหราศาสตร์ในยุคนี้โหราศาสตร์เป็นของต้องห้ามในเยอรมันระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองนักโหราศาสตร์หลายคนต้องถูกจองจำ  หลังจากสงครามได้มีการสนับสนุนอย่างมากจากท่านคาร์ล กุสตาฟ จุงนักจิตวิทยาผู้มีชื่อเสียง  และเป็นผู้ศึกษาโหราศาสตร์และรู้คุณของโหราศาสตร ์จากการที่ได้ค้นคว้าและสอนโหราศาสตรนักโหราศาสตร์อังกฤษมีความก้าวหน้าที่สุด
(พ.ศ. 2528 )  ได้มีการตั้งกลุ่มนักวิทยาศาสตร์ขึ้นที่อังกฤษ  HANS , JUERGEN , EYSENCK ,THEODOR LANDSCHEIDT  รวมทั้ง   MICHEL  และ  FRANCOISE  GAUQUELINได้ทำการค้นคว้าต่อไปผลจากการค้นคว้าของท่านเหล่านี้ทำให้สักวันหนึ่งโหราศาสตร์คงจะมีที่ยืนอยู่ในสังคมเต็มภาคภูมสำนักต่าง ๆของโหราศาสตร์หลายสำนักได้ออกประกาศร่วมกันในเรื่องหลักของโหราศาสตร์

  แปลจาก  HAND  BOOK  OF  HAMBURG SCHOOL